"Heimat in Holland" was de titel van de lezing die Barbara Henkes op 27 oktober in de Stadkamer verzorgde. Zij vertelde de ruim zestig toehoorders - de lezing was ook voor niet-VVAOers toegankelijk - op deskundige en bevlogen wijze het verhaal van jonge Duitse vrouwen, die door omstandigheden gedwongen in Nederland hun geluk beproefden. Het betrof in de periode 1920 tot kort na de Tweede Wereldoorlog zeker 60.000 meisjes.

Jonge Duitse vrouwen vonden In Nederland veelal als dienstbode werk, hetgeen kost en inwoning betekende en natuurlijk inkomsten. Taal- en cultuurverschillen werden overwonnen. Vele jonge vrouwen bleven jarenlang, trouwden met een Nederlander en vonden zo een nieuwe ‘Heimat’. In 1938 werd er echter door de Nederlandse regering een wet ingevoerd waardoor de verblijfsvergunning van de Duitse vrouwen sterk werd ingeperkt. Henkes legde uit dat het eigenlijke doel was Nederlandse meisjes uit de fabrieken te weren en weer dienstmeisje te worden zodat hun plek in de fabriek weer door mannen kon worden ingenomen. Er heerste immers een grote werkloosheid onder de mannen.

De Tweede Wereldoorlog was natuurlijk voor de overgebleven Duitse vrouwen een moeilijke tijd. Velen waren geïntegreerd en gelukkig in Nederland, maar hadden Duitse familie aan het front. Dat was een groot spanningsveld. Nederlanders bezagen hen veelal wantrouwend.

Nazaten van deze Duitse vrouwen zaten in de zaal: Barbara Henkes had van een van hen de moeder nog geïnterviewd. Een gevoelige snaar was geraakt. Vragen werden door Barbara Henkes uitvoerig beantwoord en er werd geanimeerd nagepraat. Een geslaagde avond!