3 minuten lezen

  

In korte interviews vertellen VVAO-vrouwen de komende weken hun verhaal. Allemaal hebben zij te maken met (de gevolgen van) de coronacrisis. Hoe? Dat lees je in onze serie VVAO-vrouwen in coronatijd. In deel 5 is docent Femke IJsseldijk, VVAO Zeeland, aan het woord. Zij geeft les aan de HZ University of Applied Science in Vlissingen, voorheen Hogeschool Zeeland.

 

Als één woord Femke IJsseldijk typeert dan is het ‘creativiteit’ of eigenlijk zijn het drie woorden: creativiteit, leren en uitproberen. Femke is docent bij de afdeling Engineering van de HZ en geeft les in productontwerpen, vormgeving en creativiteitstechnieken. 

 

Femke IJsseldijk VVAO ZeelandFemke IJsseldijk

 

Omdat lesgeven op de hogeschool er nu niet inzit, ging ze – zoals zo velen – online. Femke: ‘Ik geef dit kwartaal les in producttekenen. Normaal doe ik dat in het lokaal waar de studenten werken aan opdrachten. Ik loop rond, geef feedback en doe de technieken voor. Je kunt je voorstellen dat dat via internet wel wat voeten in aarde heeft.’

 

Creativiteit, leren en uitproberen

Creativiteit, leren en uitproberen komen bij elkaar wanneer Femke online handtekenonderwijs wil geven. Haar aanpak: een filmpje voor elke techniek en opdrachten die de studenten moeten uitvoeren. Alleen…..die filmpjes  bestaan niet, dus gaat ze zelf aan de slag. Ze maakt een constructie voor haar mobiele telefoon waarmee ze tegelijk kan tekenen en filmen, ze gebruikt software waarmee ze in de films kan knippen, plakken en versnellen. Femke: ‘Een vlak inkleuren snap je ook op dubbele snelheid.' Ze zet er muziek onder en een voice-over en zet het filmpje op haar eigen YouTube-kanaal zodat studenten het kunnen bekijken. En op haar blog Nieuwe Muze deelt ze haar gedachten over het maken van zo'n filmpje en ook over onderwijs, innovatie en creativiteit.

 

Geen wandelgangen

Het online college geven is leuker en makkelijker dan Femke dacht. ‘Ik had verwacht dat ik weinig contact met de studenten zou hebben tijdens college, maar dat is niet zo. Er zitten er heus een stel virtueel te dutten op de achterste rij, maar de meerderheid is betrokken en geeft via de chatfunctie antwoord op vragen die ik stel.’

Ze ziet ook nadelen. ‘We missen de wandelgangen: studenten en docenten schieten elkaar normaal gesproken aan tussen de college voor een korte vraag; nu moeten we daar meer moeite voor doen. Lessen krijgen een andere vorm, omdat wat in een lokaal werkt, niet werkt als iedereen individueel achter zijn computer zit. En er zijn praktische obstakels: de werkplaats waar studenten modellen kunnen bouwen is dicht, afstudeeronderzoeken kunnen soms niet doorgaan.’

 

Stiekem ervaar ik deze tijd als een speeltuin. 

 

Wat leer je?

‘Met stip op 1 staat omgaan met de werkdruk. Even voor het beeld: mijn man heeft een voltijdfunctie in de voedingsindustrie, die heeft het niet minder druk dan normaal. Zelf kan ik dit jaar weinig met wat ik vorig jaar aan lessen heb voorbereid, bijna alles moet ik opnieuw uitdenken. En we hebben drie kinderen die thuisonderwijs krijgen; ook dat vraagt veel tijd.

Ik zie in mijn omgeving hoe corona mensen raakt. Ondanks dat en ondanks de werkdruk ervaar ik deze periode ook stiekem als een speeltuin: allemaal nieuwe dingen die ik mag leren en uitproberen. Contact houden tijdens een online college, filmpjes maken van tekentechnieken, vergaderen terwijl je je kinderen lesgeeft... Pittig, maar heel bevredigend als het lukt. We zijn flexibeler dan we denken.’