7 minuten lezen

 

Een carrièreswitch maken als je veertig bent. Er zijn vrouwen die denken dat dat niet kan. Te laat! Dat geldt niet voor Sanne Oude Nijhuis. Tot 2016 was zij manager bij een groot uitzendbureau. Een burn-out, de ontwikkelingen in de branche en haar managementopleiding leerden haar dat zij niet gelukkig werd van een verdere carrière in de uitzendbranche. En dus koos zij op haar veertigste voor een carrièreswitch. Zij is nu eigenaar/directeur van 'Blik op Zaken', een reclamebureau voor ZZP-ers en starters en vooral een werk-leerplek voor jonge mensen.

 

De eerste carrièreswitch

Als meisje droomde Oude Nijhuis van een creatieve carrière in het theater. Zij ging naar de Vrije School en groeide op met zang, dans en cultuur. Na de middelbare school volgde ze de opleiding Theater en Vormgeving aan de Kunstacademie. Haar grootste wens: het inrichten van theaters samen met de regisseur om op die manier van de voorstelling een totaalbeleving te maken. Maar zo pakte het niet uit. Ze begon haar carrière, zoals ze zelf zegt, met een grote kater: “Ik kon niet aarden in de theateromgeving en ik had ook gewoon niet genoeg talent. Ik ben een beelddenker, ik zag het allemaal wel voor me, maar kon de vertaalslag niet maken.”

 

Ik begon mijn carrière met een grote kater.

 

En dus was daar de eerste carrièreswitch. Oude Nijhuis: “Ik stapte over naar de horeca. Na verloop van tijd dacht ik bij mezelf ‘Sanne, je bent een intelligente vrouw, je kunt toch wel meer doen dan kopjes koffie rondbrengen.’ Via via kwam ik terecht in de uitzendbranche en die stap bepaalde een groot deel van mijn loopbaan.”

 

Burn-out

“Ik begon als intercedent en hield me bezig met werving, selectie en plaatsing. Ik werd regiomanager, interimmanager; eigenlijk heb ik alle managementfuncties wel gehad. De ommekeer kwam in 2011 toen ik een burn-out kreeg. Niet een kleine, maar een die twee jaar duurde en waar ik ook een kleine hersenbeschadiging aan over hield. Met veel geduld, therapie en steun kwam ik daar in 2013 weer uit. En toen beging ik weer dezelfde fout: hard werken, meer dan 60 uur, weinig oog voor het gezin. Tot 2016, ik werd toen veertig. Toen dacht ik ‘Jaaaaaa, waar ben ik gebleven? Waar was ik? Ik heb een prachtig gezin, heel veel creativiteit en nu ben ik alleen maar bezig met geld verdienen voor andere mensen. Ik vind eigenlijk heel veel andere dingen belangrijk in het leven."

 

Ik zat drie weken te huilen op de bank.

 

Zij zei haar baan op, van de ene op de andere dag en zat vervolgens, zoals ze zelf zegt, drie weken te huilen op de bank. “Ik dacht: ‘Wat moet ik nou, dit is wat ik kan. Ik heb al die managementopleidingen gevolgd. Dat uitzenden, die werving en selectie is eigenlijk mijn vak.’ Zo voelde dat ook, helemaal van mij. En wat nu?”

 

Hoofd en hart uit balans

Achteraf kan ze zeggen dat bij haar burn-out eigenlijk al duidelijk was dat er geen balans was tussen wat ze voelde en wat ze deed. Zij was commercieel succesvol en zo kwam haar managementcarrière in een stroomversnelling. Zij volgde een opleiding voor hoger management. Oude Nijhuis: “Het voelde ook wel eervol om gevraagd te worden. Maar om nou te zeggen dat ik het leuk vond? Ja, in het veld werken, dat vond ik leuk. Met mensen bezig zijn, iets toe kunnen voegen, iets bij kunnen dragen aan iemands bestaan, of geluk.”

 

Ik had die vraag nooit aan mezelf gesteld.

 

Gepassioneerd: “Als ik dan iemand geplaatst had, dan ging ik met een kopje koffie zitten en belde ze om te vertellen dat ze een nieuwe baan hadden. Dàt vond ik leuk. Maar mensen aanspreken op wat ze niet goed deden, ja, dat vond ik helemaal niet zo leuk. Het was ook de eindconclusie van de laatste managementopleiding die ik volgde. De opleiders zeiden me dat ik voldoende vaardigheden had, maar vroegen of ik het eigenlijk wel leuk vond? Ik had die vraag nooit aan mezelf gesteld!!”

Het duurde dus tot 2016 totdat Oude Nijhuis klaar was voor een volgende carrièreswitch. “Na mijn burn-out kon ik het niet meer vinden in het bedrijfsleven. Ik vond het menselijke aspect in mijn werk belangrijker dan veel geld verdienen. Ik besloot, ik ga mijn hart volgen. Ik ben nu veertig, misschien bijna op de helft, ik wil het gewoon fijn hebben in mijn leven. Misschien was het lef. Iemand zei me eens: ‘Als je doet wat je deed, krijg je wat je kreeg.’ Dat is ook mijn motto geworden.”

 

Als je doet wat je deed, krijg je wat je kreeg.

 

Jonge mensen hebben wat te vertellen

Zij pakte de draad weer op, om te beginnen in het reclamebureau van haar man. Een gesprek over de inzet van stagiaires als goedkope arbeidskrachten, zette haar aan het denken. Ze buigt zich naar voren en kijkt me indringend aan: “Ik ben eigenlijk wel een beetje een idealist en vind dat je een stagiaire niet moet inzetten als een goedkope arbeidskracht. Je moet die jongelui wat meegeven. Afgezien van werkervaring, ook enthousiasme voor een vak bijvoorbeeld.” En met stemverheffing: “En hoezo hebben jonge mensen niets te vertellen? Dat is onze toekomst; ze zitten ons op de hielen. Ze hebben prachtige ideeën, en veel talenten en daar moet je oog voor hebben als bedrijf, daar moet je iets mee doen vind ik.”

 

Veranderende arbeidsmarkt

Tegelijkertijd zag Oude Nijhuis een andere beweging op de arbeidsmarkt. Steeds meer mensen starten een eigen bedrijf en willen een eigen website. Vaak hebben ze echter onvoldoende geld voor een goede site. Oude Nijhuis: “Ze worden als het ware teruggeworpen op hulp van de buurjongen. Ik dacht ‘Hier heb ik iets te pakken; dit moet ik combineren. Het opleiden van jonge mensen én het bedienen van startende en kleine ondernemingen als het gaat om webdesign.’”

Ze werkte het idee uit, maakte een businessmodel en richtte ‘Blik op Zaken’ op; een werk-leerbedrijf in de grafische vormgeving voor beginnende grafici en stagiaires van grafische opleidingen. Ze werken op projectbasis voor de klanten van 'Blik op Zaken'.

 

Coachend leidinggeven

Oude Nijhuis: “Voor mij staat de vraag centraal wat ze willen leren. In welke richting willen ze zich verder ontwikkelen? Dat is een hele lastige vraag voor ze. Ik help ze om daar zicht op te krijgen. Een als dat lukt is dat een enorme kick. Zo zei een student aan het begin van zijn stage tegen mij: ‘Ik weet niet of ik wel blijf, want ik weet niet of het grafische vak wel leuk vind.’ Hij bleef en aan het einde van zijn stage zei hij me ‘Ik vind het het leukste vak dat er is!’

Het grote verschil met andere stageplekken is dat zij hier het hele grafische proces kunnen doorlopen. Wij willen ze leren ‘concept-denken’. Dus wat heeft een bedrijf nodig om verder te komen, denk maar eens in beelden, laat je creativiteit maar gaan. Je haalt de kaders weg en zegt niet op pagina 1 willen we dit en op pagina 2 dat. Nee, we hebben een idee en hoe kun je dat idee realiseren?

Verder vind ik het belangrijk om hen te coachen in het goed communiceren met de klanten. Wat zeg je tegen klanten, wat spreek je met hen af? Als je iets gemaakt hebt, hoe ga je het dan presenteren? En ik besteed veel aandacht aan wat ondernemerschap nu eigenlijk is. Veel studenten willen een eigen reclamebureau beginnen en denken dat ze dan veel gaan verdienen, kunnen cashen. Dat leren ze hier ook: dat dat niet altijd het geval is.”

 

Ondernemen vanuit je hart

Als meisje droomde ze over het theater, nu over het uitbouwen van haar onderneming. Ze heeft al plannen voor de verbouw van het kantoor: meer werkplekken, meer ruimtes om samen te brainstormen. Maar ze wil meer: “Over vijf jaar wil ik een stuk of tien succesvolle studenten hebben afgeleverd. Ondernemende mensen die een eigen bedrijf hebben of een hele mooie baan.

En ik hoop dat mijn voorbeeld een aantal keren gevolgd is door andere bedrijven. Ik heb de overtuiging dat je ondernemen niet per se hoeft te doen vanuit een puur commercieel oogpunt. Je mag het ook gewoon doen vanuit je hart. Als je er maar van kunt leven. Ik ben wel zakelijk genoeg: er moet wel verdiend worden. Maar het hoeft niet altijd meer, meer, meer.

 

Mijn energieniveau is nog nooit zo hoog geweest.

 

En wat ik ook graag zou willen is aan de slag gaan met mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt en kleine bedrijven helpen met hun ontwikkeling. Hoe ontwikkel je een bedrijf? Hoe zet je nieuwe diensten in de markt? Ik heb nog allerlei leuke en wilde plannen. Mijn energieniveau is nog nooit zo hoog geweest.“

 

 Ook toe aan een carrièreswitch?

Lees dan ook: